خاتمه
(أسكى سعيدڭ سركش، مفتخر، مغرور، عُجْبلى، رياكار نفسنى صوصديران، تسليمه مجبور ايدن بش فقره‌در.)
برنجى فقره: مادام أشيا وار و صنعتليدر. ألبته بر اوسته‌لرى وار. يگرمى ايكنجى سوزده غايت قطعى إثبات ايديلديگى گبى: أگر هر شى برينڭ اولمازسه، او وقت هر بر شى، بتون أشيا قدر مشكل و آغير اولور. أگر هر شى برينڭ اولسه، او زمان بتون أشيا، بر شى قدر آسان و قولاى اولور. مادام زمين و آسمانى بريسى ياپمش، ياراتمش. ألبته او پك حكمتلى و چوق صنعتكار ذات، زمين و آسمانڭ ميوه‌لرى و نتيجه‌لرى و غايه‌لرى اولان ذى‌حياتلرى باشقه‌لره بيراقوب ايشى بوزميه‌جق. باشقه أللره تسليم ايدوب بتون حكمتلى ايشلرينى عبث ايتميه‌جك، هيچه اينديرميه‌جك، شكر و عبادتلرينى باشقه‌سنه ويرميه‌جكدر.
ايكنجى فقره: سن أى مغرور نفسم! اوزوم آغاجنه بڭزرسڭ. فخرلنمه! صالقيملرى او آغاج كندى طاقمه‌مش، باشقه‌سى اونلرى اوڭا طاقمش.
اوچنجى فقره: سن أى رياكار نفسم! «دينه خدمت ايتدم» دييه غرورلانمه.
(اِنَّ اللّٰهَ لَيُؤَيِّدُ هٰذَا الدّٖينَ بِالرَّجُلِ الْفَاجِرِ) سرّنجه: مزكّٰى اولماديغڭ ايچون، بلكه سن كنديڭى او رجلِ فاجر بيلمليسڭ. خدمتڭى، عبوديتڭى؛ گچن نعمتلرڭ شكرى و وظيفۀِ فطرت و فريضۀِ خلقت و نتيجۀِ صنعت بيل، عُجْب و ريادن قورتول!.
دردنجى فقره: حقيقت علمنى، حقيقى حكمتى ايسترسه‌ڭ؛ جنابِ حقّڭ معرفتنى قازان. چونكه بتون حقائقِ موجودات، إسمِ حقّڭ شعاعاتى و أسماسنڭ تظاهراتى و صفاتنڭ تجلّياتيدرلر. مادّى و معنوى، جوهرى، عرضى هر بر شيئڭ، هر